Arquitectura infraestrutural, neoclássica. Fonte central, com tanque de planta rectangular, sobre soco rectangular lajeado, e plinto, dispondo de duas bicas, encimado por floreira.
Planta composta por dois tanques rectangulares, um integrado dentro do outro, sobre soco mais amplo e com a mesma configuração geométrica. Este soco é estruturado em lajes de granito, tendo a cada canto pequenos marcos oitavados *1. O tanque maior é estruturado por placas de cantaria de granito com rebordo saliente, unidas por argamassa e gatos de ferro; na sua parede frontal, virada a S., cartela oval relevada com data de 1852 incisa e no ângulo interno do canto NE., canal de descarga. No interior deste tanque, surge o mais pequeno, centrado e solidário com a parede do fundo, dentro do qual emerge plinto quadrangular, tendo nas faces laterais duas bicas com cano de ferro forjado. Encima-o floreira de pedestal estrangulado e bojo de perfil em S, com remate floral semi-esférico; na separação entre o pedestal e o bojo, ornamento foliáceo e, no rebordo, motivo encadeado, ambos executados a toda a volta da peça.
Materiais
Estrutura integralmente de granito; canos das bicas e gatos de união das cantarias de ferro forjado.
Observações
*1 - Estes marcos parecem ter sido interligados originalmente por correntes, como aliás evidenciam os orifícios presentes no seu topo.